เครื่องเกมในฝัน…เมื่อได้แล้วกลับไม่เหมือนวันที่ฝันไว้
ตอนเด็กๆ เคยอยากมี อยากได้อะไรมากๆ จนถึงขั้นกำหมัดบอกกับตัวเองมั้ยครับ ว่าสักวันเราจะต้องครอบครองสิ่งนั้นให้ได้เลย แม้ว่านั้นอาจจะไม่ใช่ปัจจัย 4 หรือมีความสำคัญในการดำรงชีวิต แต่ผมเชื่อว่าทุกๆคนต้องเคยมีบ้างละ ความปรารถนา หรือผูกใจอยากได้อะไรสักอย่าง
วัยเด็กในยุคของผมเป็นช่วงที่เครื่องเกม Playstation เพิ่งเปิดตัว และแน่นอน..ฐานะทางบ้านผมไม่มีปัญญาได้ครอบครองมันหรอก ได้แต่เก็บเงินที่เหลือจากค่าขนมรายวัน เพื่อไปซื้อชั่วโมงเล่น ที่ร้านเกม 1 ชั่วโมงในยุคนั้นเท่ากับ 30 บาท เทียบข้าวแกง 1 จาน = 10-15 บาท หรือถ้าเทียบข้าวตามสั่ง 20-25 บาท คิดไปคิดมาแพงกว่าข้าว 1 มื้ออยู่นะเนี่ย(ฮา) แต่ด้วยสิ่งนั้นคือความบันเทิงที่เราหลงใหลมากๆ แพงแค่ไหนเราก็ต้องหาเงินมาเล่นเกมให้ได้
พอจ่ายเงินเล่นที่ร้านเกมไปได้พักใหญ่ๆ ก็มาคิดขึ้นได้ว่า เอ๊ะ..ทำไมเราไม่เอาค่าขนมแล้วสะสมไปซื้อเครื่องเกมเป็นของตัวเองดีนะ จึงเกิดความฮึกเหิม พักการไปร้านเกมได้เกือบๆเดือน สรุปลงแดง สุดท้ายก็ต้านทานไม่ไหว เอาเงินที่มีไปเล่นจนเงินหมด ความคิดจะเก็บเงินซื้อเครื่องเกมก็เลยล้มๆเลิกๆ ตัดสลับกับการไปเล่นเกมมาเรื่อยๆ สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ จนเครื่องเกมก็พัฒนาเปลี่ยน Gen ไปพร้อมกับการเติบโตของผม
จนมาถึงช่วง Playstation4 เปิดตัว จำได้ว่าช่วงนั้นผมเริ่มทำงานเป็นไอทีใหม่ๆ โอกาสในการเล่นเกมบนเครื่อง Console ก็น้อยลงๆ เพราะร้านเกมจำพวกนี้ไม่ค่อยนิยมกันแล้ว ส่วนใหญ่ทุกคนจะซื้อเครื่องเกมมาเล่นกันที่บ้านมากกว่า ความโหยหา อาการอยากได้เครื่องเกมไม่เคยหายไปไหนนะครับ ถามว่าทำไมไม่ซื้อละ ทำงานแล้วหนิ บอกเลยว่าแม้จะมีรายได้มากกว่าช่วงทำงานพาร์ทไทม์ แต่ภาระในการต้องดูแลตัวเองและที่บ้าน มันก็เริ่มเข้ามาเป็นอุปสรรคต่อการตัดสินทุกทีไป สรุป PS4 ทำตลาดตั้งแต่ปี 2013 – 2026 ผมก็ไม่ได้ครอบครองมันครับ แหะๆ
แต่อย่าพึ่งคิดว่าผมงกนะครับ ในที่สุดผมก็ทำฝันให้เป็นจริง เมื่อปีก่อนผมก็ได้เป็นเจ้าของ PS5 เครื่องเกมคอนโซล เครื่องแรกในชีวิต ภูมิใจมากที่ตัดสินใจซื้อ และบอกตรงๆช่วงที่ซื้อมาผมนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าต้องซื้อเกมอะไรมาเล่น เพราะไม่ได้แตะเครื่องคอนโซลมานาน เกมที่ผมเลือกซื้อมาคู่กับเครื่องคือ Gran Turismo 7 ซึ่งพอกลับถึงบ้านก็รีบเปิดเล่น บอกเลยว่าแม่เจ้าเล่นไม่เป็นครับ(ฮา) ผมผู้ซึ่งคุ้นชินกับเกมภาคแรก ทำไมซีรี่ย์ที่คุ้นเคยกับเล่นไม่สนุก แม้เกมเค้าจะแปลไทยให้แล้วด้วยซ้ำ
พอไม่ถูกใจก็หาเกมอื่นๆมาเล่น เผื่อเช็คว่าเป็นเพราะเกมหรือเปล่าหว่า ทั้งเกม RPG หลายๆเกมในยุคนี้ และแน่นอน Seiken Densetsu 3 ที่พึ่ง Remaster ผมก็จัดมา แต่ปรากฏว่า หาเวลาเล่นแบบสงบสุขไม่ได้เลย เล่นบางครั้งก็ไม่ต่อเนื่อง เพราะแป๊ปๆก็ต้องทำธุระอย่างอื่น สมาธิไม่มีเพราะในหัวคิดแต่เรื่องหาเงิน เลยรู้สึกไม่สนุก ไม่ใช่บอกว่าเกมห่วยนะครับ แต่จากการหยุดวิเคราะห์สิ่งที่อยู่ในหัวขณะเล่นเกมของผม ผมไม่สามารถถอดความรู้สึกห่วงหน้าพะวนหลังได้เลย หัวที่ควรต้องว่างเพื่อเปิดรับโลกแห่งจินตนาการ ผมไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้เลย เพราะทุกเวลาที่เสียไปกับการนั่งเล่นเกม ผมตีว่ามันไร้ค่าอย่างบอกไม่ถูก ความพยายามที่ไขว่คว้ากว่า 20 ปี ของผม มันช่างไม่เป็นอย่างที่คิดเอาไว้เสียเลย
ทีแรกผมถอดใจนะ แบบว่าโอเคช่างมันซื้อแล้วสำเร็จแล้ว มันคงมีความสุขแค่นี้ วัยเราคงไม่เหมาะกับการเล่นเกมอีกแล้วแหละมั้ง แต่นึกคิดยังไงไม่รู้ เปิดเกมขึ้นมาเล่นกลางดึก ก่อนเล่นถอดงาน ถอดสมอง ถอดเรื่องเงินๆทองๆ ถอดความรับผิดชอบทุกอย่าง โฟกัสที่เกมที่กำลังจะเล่น
เล่นแบบไม่รีบร้อน อย่าให้เหมือนการใช้ชีวิตที่เคยรีบร้อน แข่งขันกับชาวบ้านตลอดเวลา
เล่นแบบเสพบรรยากาศโดยไม่ตั้งเป้าหมาย อย่าให้เหมือนการใช้ชีวิตที่มองแต่ผลลัพธ์ซะทุกเรื่อง
เล่นแบบไม่กำหนดเวลา อย่าให้เหมือนชีวิตจริง ที่วางแผนทุกอย่างในชีวิตว่าทุกนาทีคือเงิน
พอเล่นแบบนี้ เห้ย เกมมันสนุกวะ ไดอะล็อกที่เราเคยกดข้ามรัวๆ พอเราตั้งใจดื่มด่ำกับเนื้อเรื่องมันอินกับบทบาทที่เราสวมมันอยู่ เราเห็นที่มาของความเดือดร้อนของ NPC การให้เวลากับทุกตัวละคร ทุกการสำรวจมันมีความหมายขึ้นมาก ผู้สร้างช่างตั้งใจส่งมอบรายละเอียดเหล่านี้มาจริงๆ
ผมว่าผมพบสาเหตุ ที่ผมเล่นเกมแล้วไม่มีความสุขแล้วแหละ นั่นคือการที่ผมตีเรื่องมูลค่าของเวลาในชีวิตจริง แล้วนำมาใส่ในเวลาเล่นเกม ทำให้เวลาเล่นเกมผมต้องรีบๆเก็บเลเวล รีบฟาร์ม ทำยังไงก็ได้ให้เราพิชิตเกมได้ไวที่สุด จนลืมไปว่าจุดประสงค์หลักของผู้สร้างจริงๆ ต้องการให้เราค่อยๆเรียนรู้ ค่อยๆสนุกไปกับการผจญภัย ไม่ใช่ตั้งเป้าแค่จะรีบเล่น รีบจบ ตามแนวคิดเดิมที่ว่า ซื้อเกมมาถ้าเล่นไม่จบคือไม่คุ้ม ทำให้ความหมายของการมีเครื่องเกมผิดเพี้ยนไป ความสนุก ความสุขที่หยิบเกมแล้วเราได้ค่อยๆดื่มด่ำกับการเล่นต่างหาก ที่เป็นความหมาย มันคือรสชาติเดิมจากตอนเป็นเด็กที่เราเคยมี
เพื่อนๆล่ะครับ ยังตามหาความสุขจากตอนเป็นเด็กเหมือนผมหรือเปล่า
